«امنیت ملی»؛ بهانه‌ای همه‌فن‌حریف برای تبدیل واشنگتن به قلعه ترامپ

 دونالد ترامپ در ماه‌های اخیر، اصطلاح «امنیت ملی» را به ابزاری برای پیشبرد جاه‌طلبانه‌ترین پروژه‌های ساختمانی خود در پایتخت تبدیل کرده است. از طاق ۲۵۰ فوتی که به گفته او قرار است پهپاد و تکتیرانداز در خود جای دهد تا تالار رقص ۴۰۰ میلیون دلاری کاخ سفید که اکنون «پایگاه نظامی» خوانده می‌شود، رئیس‌جمهور هر پروژه‌ای را که با مخالفت روبرو می‌شود، در لفافه «ضرورت امنیتی» می‌پیچد .

 طاقی که «پایگاه نظامی» شد

ترامپ روز یکشنبه در شبکه اجتماعی خود اعلام کرد که به «درخواست شدید ارتش» و به دلایل «امنیت ملی»، طاق پیروزی برنامه‌ریزی‌شده خود را به یک «مجتمع نظامی درجه‌یک» تبدیل می‌کند که «توانایی استفاده سریع از پهپادهای متعدد، به‌علاوه تکتیراندازان را در بخش‌های سقف و محوطه دارد و مقادیر زیادی مهمات تکتیراندازی را ذخیره می‌کند» . او ادعا کرد: «هیچ تأسیساتی مانند این در هیچ جای جهان وجود نخواهد داشت» .

مارک کانسیان، سرهنگ بازنشسته تفنگداران دریایی و تحلیلگر اندیشکده CSIS، این توجیه را زیر سوال برد و گفت: «به نظر می‌رسد این موضوع برای تقویت منطق ساخت‌وساز به آن چسبانده شده است. یک پایگاه نظامی با قابلیت‌های متنوع تنها یک مایل آن‌طرف‌تر وجود دارد. بنابراین اینکه چرا به این یکی نیاز دارید، مشخص نیست» .

 الگویی تکرارشونده در کاخ سفید

این نخستین بار نیست که ترامپ پروژه‌ای را با برچسب امنیت ملی پیش می‌برد. تالار رقص کاخ سفید که ابتدا برای پذیرایی از مهمانان بیشتر طراحی شده بود، پس از مواجهه با چالش‌های حقوقی به «مجتمع نظامی» با پناهگاه‌های بمب، شیشه‌های ضدگلوله و سقف ضدپهپاد تبدیل شد . دیوان عالی در ماه اوت با رأی ۵ به ۴، مانع حقوقی این پروژه را برداشت و استدلال دولت درباره «حیاتی بودن» آن برای امنیت مجتمع نظامی زیرزمینی را پذیرفت .

نماینده دموکرات دون بایر، که حوزه انتخابیه‌اش شامل گورستان آرلینگتون است، توجیه جدید ترامپ را «احمقانه» خواند و گفت: «ترامپ به وضوح انتظار دارد در دادگاه شکست بخورد و بنابراین می‌خواهد بهانه‌ای بسازد تا ادعا کند طاق به امنیت ملی گره خورده است» .

 پروژه‌های دیگر در صف «امنیت ملی»

بر اساس گزارش‌ها، ترامپ پروژه‌های دیگری را نیز در دستور کار دارد که مجموع هزینه‌های آن‌ها به ۱۰ تا ۱۴ میلیارد دلار برآورد شده است . بازسازی حوضچه انعکاس لینکلن، بازسازی زمین گلف ایست پوتوماک، و تلاش برای افزودن نام خود به مرکز کندی از جمله این پروژه‌ها هستند . یک نظرسنجی مؤسسه ایپسوس در ژوئیه نشان داد ۶۵ درصد آمریکایی‌ها به این پروژه‌ها نگاه منفی دارند و ۴۲ درصد معتقدند انگیزه ترامپ «خودنمایی» یا «غرور» است .

 دیواره‌ای از دادگاه‌ها و «واقعیت‌های جایگزین»

وکلای شاکیان که شامل گروهی از کهنه‌سربازان جنگ ویتنام و یک مورخ معماری می‌شوند، استدلال می‌کنند که ساخت طاق نیازمند تصویب کنگره است و دولت نمی‌تواند بدون مجوز قانون‌گذاران پیش برود. نیکلاس سانسون، وکیل گروه «پابلیک سیتیزن»، گفت: «تلاش‌های دیرهنگام رئیس‌جمهور برای جعل توجیه امنیت ملی، هیچ کاری برای درمان غیرقانونی بودن بنیادین این پروژه انجام نمی‌دهد» .

قاضی تانیا چوتکن پیش‌تر دستور داده بود دولت باید ۴۸ ساعت قبل از هرگونه فعالیت در محل طاق به دادگاه اطلاع دهد . با این حال، مقامات پنتاگون از اظهارنظر فراتر از پست ترامپ خودداری کرده‌اند . این در حالی است که FAA هفته گذشته اعلام کرد طاق تنها در صورتی برای هواپیماهای نزدیک فرودگاه ریگان خطری ایجاد نمی‌کند که با یک «شعله ابدی» در بالای آن همراه باشد .

با نزدیک شدن به انتخابات میان‌دوره‌ای، این پروژه‌ها به آزمون واقعی حدود اختیارات اجرایی ترامپ تبدیل شده‌اند. کارشناسان حقوقی هشدار می‌دهند که اگر دادگاه‌ها اجازه دهند رئیس‌جمهور هر پروژه‌ای را با برچسب «امنیت ملی» پیش ببرد، این اصل می‌تواند به سلاحی برای دور زدن نظارت کنگره و قوانین حفاظت از میراث فرهنگی تبدیل شود .