رنگآمیزی کاخ آیزنهاور؛ وقتی سلیقه شخصی با قانون میراثفرهنگی درگیر میشود
دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، بار دیگر با ایده‌ای جنجالی برای تغییر چهره پایتخت، این بار ساختمان تاریخی دفتر اجرایی آیزنهاور (EEOB) را هدف قرار داده است. او در مصاحبه‌ای با فاکس‌نیوز در آبان‌ماه، با اشاره به نمای گرانیتی خاکستری این بنا که آن را «رنگ مرگ» خواند، از برنامه خود برای رنگ‌آمیزی آن به رنگ سفید روشن پرده برداشت و گفت: «اگر انجامش دهم، اضافه‌ای عالی به واشنگتن خواهد بود».
این ایده با واکنش فوری مدافعان میراث‌فرهنگی روبرو شده است. اتحادیه حفظ میراث دی.سی. و شرکت حقوقی Cultural Heritage Partners با طرح شکایتی در دادگاه فدرال، تلاش کردند تا این پروژه را متوقف کنند. استدلال آن‌ها دوگانه است: اولاً، نقض قوانین فدرال حفاظت از محیط‌زیست و میراث‌فرهنگی که هرگونه تغییر در بناهای تاریخی را ملزم به طی تشریفات قانونی، مشورت با کارشناسان و فرصت اظهارنظر عمومی می‌کند، و ثانیاً، آسیب‌های جبران‌ناپذیر فیزیکی به خود بنا.
کارشناسان مستقل درباره استفاده از «رنگ جادویی با سیلیکات» که ترامپ به آن اشاره کرده، هشدار داده‌اند. تحلیل ۲۵ کارشناس برجسته نشان می‌دهد که این رنگ روی گرانیت (که با سیلیکات پیوند شیمیایی برقرار نمی‌کند) دوام نمی‌آورد و برای چسباندن آن باید سطح سنگ را زبر کرد که خسارتی دائمی است. همچنین، رنگ‌آمیزی می‌تواند رطوبت را در دیوار سنگی به دام بیندازد و باعث ترک‌خوردگی و پوسته‌پوسته‌شدن آن شود؛ روندی که کارشناسان آن را «تغییر و محو کردن مواد اصلی که هرگز نباید پوشانده می‌شدند» توصیف کرده‌اند.
این ساختمان که با الهام از معماری دوره دوم امپراتوری فرانسه و بین سال‌های ۱۸۷۱ تا ۱۸۸۸ با هزینه‌ای بیش از ۱۰ میلیون دلار ساخته شده، در سال ۱۹۶۹ در فهرست ملی اماکن تاریخی و در سال ۱۹۷۱ به عنوان یک یادبود ملی ثبت شده است؛ جایگاهی که بالاترین سطح حفاظت را به همراه دارد.
با وجود اعتراضات، دولت موقتاً عقب‌نشینی کرده است. اندرو هلر، کمیسر موقت خدمات ساختمان‌های عمومی، طی یک سوگندنامه رسمی اعلام کرد که جی‌اس‌ای تا اول مارس ۲۰۲۶ (اسفندماه) هیچ اقدامی برای برآورد، مناقصه یا اجرای طرح انجام نخواهد داد و در پاسخ به این تعهد، شاکیان درخواست دستور موقت خود را پس گرفتند.
با این حال، همان‌طور که گرگ ورک‌هایزر، وکیل شاکیان، تأکید کرده است، این پرونده «در مورد سلیقه رئیس‌جمهور نیست، بلکه در مورد پایبندی به قانون است.» کاخ سفید از سوی دیگر، در پیشینه ارائه‌شده به کمیسیون هنرهای زیبا، این ساختمان را «به‌شدت نادیده‌گرفته‌شده» توصیف کرده و شکایت را مانعی بر سر راه «زیباسازی» پایتخت می‌داند، هرچند که کارشناسان چنین ادعایی را بی‌اساس و غیرعلمی می‌دانند.
این ایده با واکنش فوری مدافعان میراث‌فرهنگی روبرو شده است. اتحادیه حفظ میراث دی.سی. و شرکت حقوقی Cultural Heritage Partners با طرح شکایتی در دادگاه فدرال، تلاش کردند تا این پروژه را متوقف کنند. استدلال آن‌ها دوگانه است: اولاً، نقض قوانین فدرال حفاظت از محیط‌زیست و میراث‌فرهنگی که هرگونه تغییر در بناهای تاریخی را ملزم به طی تشریفات قانونی، مشورت با کارشناسان و فرصت اظهارنظر عمومی می‌کند، و ثانیاً، آسیب‌های جبران‌ناپذیر فیزیکی به خود بنا.
کارشناسان مستقل درباره استفاده از «رنگ جادویی با سیلیکات» که ترامپ به آن اشاره کرده، هشدار داده‌اند. تحلیل ۲۵ کارشناس برجسته نشان می‌دهد که این رنگ روی گرانیت (که با سیلیکات پیوند شیمیایی برقرار نمی‌کند) دوام نمی‌آورد و برای چسباندن آن باید سطح سنگ را زبر کرد که خسارتی دائمی است. همچنین، رنگ‌آمیزی می‌تواند رطوبت را در دیوار سنگی به دام بیندازد و باعث ترک‌خوردگی و پوسته‌پوسته‌شدن آن شود؛ روندی که کارشناسان آن را «تغییر و محو کردن مواد اصلی که هرگز نباید پوشانده می‌شدند» توصیف کرده‌اند.
این ساختمان که با الهام از معماری دوره دوم امپراتوری فرانسه و بین سال‌های ۱۸۷۱ تا ۱۸۸۸ با هزینه‌ای بیش از ۱۰ میلیون دلار ساخته شده، در سال ۱۹۶۹ در فهرست ملی اماکن تاریخی و در سال ۱۹۷۱ به عنوان یک یادبود ملی ثبت شده است؛ جایگاهی که بالاترین سطح حفاظت را به همراه دارد.
با وجود اعتراضات، دولت موقتاً عقب‌نشینی کرده است. اندرو هلر، کمیسر موقت خدمات ساختمان‌های عمومی، طی یک سوگندنامه رسمی اعلام کرد که جی‌اس‌ای تا اول مارس ۲۰۲۶ (اسفندماه) هیچ اقدامی برای برآورد، مناقصه یا اجرای طرح انجام نخواهد داد و در پاسخ به این تعهد، شاکیان درخواست دستور موقت خود را پس گرفتند.
با این حال، همان‌طور که گرگ ورک‌هایزر، وکیل شاکیان، تأکید کرده است، این پرونده «در مورد سلیقه رئیس‌جمهور نیست، بلکه در مورد پایبندی به قانون است.» کاخ سفید از سوی دیگر، در پیشینه ارائه‌شده به کمیسیون هنرهای زیبا، این ساختمان را «به‌شدت نادیده‌گرفته‌شده» توصیف کرده و شکایت را مانعی بر سر راه «زیباسازی» پایتخت می‌داند، هرچند که کارشناسان چنین ادعایی را بی‌اساس و غیرعلمی می‌دانند.